Η Ανάσταση
Σ’ αυτή την τοιχογραφία, «Εις Άδου Κάθοδος του Κυρίου», νομίζω ότι αποκαλύπτεται η οντολογική και ψυχολογική προσέγγιση του παπαΣταμάτη.
Η Ανάσταση αναπτύσεται σε μια μοντέρνα σύνθεση, που απηχεί επιδράσεις από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ζωγραφική, αλλα ακολουθει βασικά την βυζαντινη τεχνοτροπία, που έρχεται από το βάθος αιώνων. Ανάλογη διαδρομή μπορεί να δει κανείς και στη θεματολογία αυτής της τοιχογραφίας. Υπάρχουν εδώ ιδέες που απηχούν κάτι από την ομηρική Νέκυια ( η καθοδος του Οδυσσέα στον Αδη, Λ΄ Οδυσσεια) ή του Ηρακλή στον ΄Αδη ( ¨Αδμητος και Αλκηστις, Ευριπίδης, 438 π.Χ.), ιδέες που διαπερνούν το αρχαίο ελληνικό μυθικό ή και το τραγικό στοιχείο και έχουν κεντρικό θεματικό άξονα έμπνευσης την Ανάσταση του 14 αιώνα (Μονή Χώρας, Κωνσταντινούπολη, 1316 μ. Χ).
Λαμβάνοντας υπ’ όψη του την Ορθοδοξη Θεολογια περι της Αναστασεως και τη βαθιά του πίστη ο εικονογράφος αρθρώνει τον δικό του αυθεντικό, γνήσιο και πρωτότυπο εικαστικό λόγο. Η πρόταση που ενυπάρχει στην αγιογραφία αυτή, νοούμενη ως μεταφορά, συναντά και εμπλουτίζει, όχι μόνο την ποιμαντική της Εκκλησίας αλλά, θα μπορούσε να εμπλουτίσει ή «φωτίσει» και ορισμένες πτυχές της θεωρίας της ψυχανάλυσης, της ψυχοθεραπείας και της κλινικής πράξης, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να συμπορεύεται ο ψυχαναλυτής με τον αναλυόμενο, στην «κοιλάδα του ψυχικού πόνου και του πένθους» [Βλέπε Κυριαζής Δ. (2014). Τo Πρόσωπο και το Βλέμμα στην Βυζαντινή Ζωγραφική του Παπασταμάτη Σκλήρη. Στον Τόμο: «Το Βλέμμα του Παντοκράτορα» Αθήνα, Εκδόσεις Πορφύρα, 2014, σελ. 16.]
Δ.Κυριαζής MD, PhD, Ψυχίατρος, Παιδοψυχίατρος, Ψυχαναλυτής, ΕΕΨΨ/ IFPS
