Της Τίνας Σπανού, Οικογενειακής Συμβούλου – Εικαστικής Ψυχοθεραπεύτριας

Εικόνα: Έργα από ασθενή με ψωρισιακή αρθρίτιδα

Το παρόν άρθρο είναι αποτέλεσμα συνεχούς σκέψης και αναστοχασμού γύρω από τα ζητήματα της σωματοποίησης με αφορμή μια παλαιότερη εργασία σχετική με την αποτύπωση του συμπτώματος στην εικαστική δημιουργία.

Μια ανάγνωση του βιβλίου «Το χρώμα της σπουδής» του ζωγράφου Χρόνη Μπότσογλου.

της Ειρήνης Κοκκορού, Κοινωνικής Λειτουργού, Εικαστικής Ψυχοθεραπεύτριας παιδιών και εφήβων επί πτυχίω.

Περίληψη

Ο Χρόνης Μπότσογλου σε αυτό το βιβλίο καταγράφει την ιχνηλασία του στον τόπο της εικαστικής δημιουργίας, καταθέτοντας την υποκειμενική διαδρομή του στη μετακίνηση από τη θέση της ανημπόριας στην αναγνώριση της αδυνατότητας.

Πώς απαντάει ο κάθε άνθρωπος στην τραγικότητα του ανθρώπινου όντος, όταν επέρχεται μια τέτοια ρήξη με τα πράγματα όπως τα γνώριζε, όπως συμβαίνει τώρα με τον SARS-CoV-2; Η δημιουργικότητα είναι ένας τρόπος!

της Ειρήνης Κοκκορού, Κοινωνικής Λειτουργού, Εικαστικής Ψυχοθεραπεύτριας παιδιών και εφήβων, επί πτυχίω

Από τη Σοφία Κουφού, εκπαιδευόμενη Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια

Εν μέσω της πανδημίας του COVID-19, πέρα από τη φυσική μόλυνση και η ψυχική «μόλυνση» είναι μια αναμενόμενη πραγματικότητα. Η πανδημία του COVID-19 μπορεί να φέρει δυσάρεστα και έντονα συναισθήματα όπως φόβο, ανησυχία, θυμό, στρες, αίσθηση του αβοήθητου, εκνευρισμό, μοναξιά, αβεβαιότητα, τρόμο, φρίκη.

της Ειρήνη Κοκκορού, Κοινωνικής Λειτουργού, Εικαστικής Ψυχοθεραπεύτριας παιδιών και εφήβων επί πτυχίω

«Η τέχνη βοηθά σε περιόδους δυσκολιών»

Rudolph Arnhieim, The Rescue of Art

 "Νομίζω ότι πρέπει απλώς να επανεκτιμήσουμε τη σχέση μας με τα χρήματα, τον πλανήτη, την πνευματικότητά μας, πώς βλέπουμε την κοινότητα, πώς φροντίζουμε τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας"

της Κατερίνας Ραμαντάνη, Ψυχολόγου & Εικαστικής Θεραπεύτριας

 «Η Τέχνη είναι το δέντρο της Ζωής» Γουίλιαμ Μπλέικ

Φαίνεται ότι η δημιουργική φύση του ανθρώπου είναι αυτή που μπροστά σε μεγάλες κρίσεις απαντά με τέχνη και αυτή ακριβώς η ενέργεια, που μεταφράζεται σε δημιουργία, είναι που προσφέρει ζωή. Ανέκαθεν η τέχνη αποτελεί για τον άνθρωπο ένα τρόπο διαχείρισης του εαυτού του και της σχέσης του με τους άλλους. Είναι ο κοινός τόπος που συναντιούνται οι άνθρωποι, ο τόπος που μιλούν την ίδια γλώσσα.

Στη ζωή μας, υπάρχουν σταθμοί που σηματοδοτούν κάτι καινούργιο, μια διαφορετική διαδρομή, που ήταν εκεί, σκιασμένη από άλλες δραστηριότητες, άλλες ανάγκες και ασχολίες. Τέτοιος καθοριστικός σταθμός ήταν η συνάντησή μου με τα δύο βιβλία της Marion Milner στην ελληνική γλώσσα, «Όταν δεν μπορείς να ζωγραφίσεις. Εμπόδια στην ψυχική δημιουργικότητα», 2017 και «Τα χέρια του ζώντος Θεού. Το χρονικό μιας ψυχαναλυτικής θεραπείας», 2019, με συνεργασία του Κέντρου Τέχνης και Ψυχοθεραπείας.

Το παραμύθι είναι ένα μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με την εικαστική θεραπεία, ως μια μορφή ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης. Έχει αξιόλογα αποτελέσματα, μιας και οι ιδιότητες του παραμυθιού δρουν συμπληρωματικά με αυτές της τέχνης. 

της Ειρήνης Καπόλα, εργοθεραπεύτριας και εικαστικής ψυχοθεραπεύτριας επί πτυχίω