31 Οκτωβρίου 2009
ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ

Τότε, πριν 20 χρόνια, ρωτήθηκα τι υπήρχε στη χώρα μου σε σχέση με την Εικαστική ψυχοθεραπεία. Δεν ήξερα τι ακριβώς να πω. Υπήρχαν κάποια μεμονωμένα άτομα που χρησιμοποιούσαν την Εικαστική Ψυχοθεραπεία. Ρωτήθηκα επίσης, αν εφαρμόζεται σε κλινικά πλαίσια (Νοσοκομεία, ψυχιατρεία), αν διέπεται από κανόνες δεοντολογίας, αν είχαμε σύλλογο να εκπροσωπεί την Εικαστική Ψυχοθεραπεία, αν διδάσκεται επίσημα και αν αναγνωριζόταν στον κατάλογο με τα επαγγέλματα υγείας. Κάλυψα αδρά, όπως μπορούσα, αυτές τις πρώτες ερωτήσεις και έκανα μια υπόθεση ότι σε 10 χρόνια από τότε, δηλαδή το 1999, θα διδασκόταν στην Ελλάδα σε κάποιο χώρο και επίσης σε δέκα επιπλέον χρόνια θα μιλούσαμε ίσως, για ένα νέο επάγγελμα. Μην ξεχνάμε, ότι μόλις είχε ιδρυθεί το ΚΤΨ, υπήρχαν όνειρα και στόχοι, Όμως, υπήρχε και έλλειψη τεχνογνωσίας. Πως τα βάζεις όλα αυτά σε πράξη;
Πως δημιουργείς έναν οδηγό σπουδών, πως πείθεις ανθρώπους να αφιερώσουν χρόνο, ενέργεια και χρήματα, σε κάτι που δεν είναι, ορατά τουλάχιστον, οικονομικά βιώσιμο; Πως πείθεις δημόσιους φορείς να δεχθούν τους εκπαιδευόμενούς σου ως ασκούμενους;

Χρειάστηκε να αφιερωθεί χρόνος πολύς, μελέτη, πάνω στο πως οργάνωναν άλλοι κάτι παρόμοιο… Μόνο που οι άλλοι ήταν μεγάλα Πανεπιστήμια με αναγνωρισμένο όνομα… Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Πανεπιστήμιο του Χεθφορντσαιντ και αντίστοιχα ονόματα στην Αμερική. Ονόματα με κύρος. Ένας μικρός Δαυίδ μπρος σε έναν Γολιάθ. Σκέφτομαι όταν ο Δαυίδ τα έβαζε με τον Γολιάθ, δεν ήταν από μεγαλομανία, ήταν μάλλον από ανάγκη επιβίωσης. Και για το αίσθημα: για την Ελλάδα  βρε…